زندگی رسم خوشایندی است

زندگی پرشی دارد به اندازه ی عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من وتو برود

زندگی حس غریبیست که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

زندگی هندسه ی ساده ی تکرار نفس هاست

هرکجاهستم باشم

اسمان مال من است

پنجره،فکر،هوا،عشق،زمین مال من است

اری زندگی زیباست...

زندگی اتشگهی دیرینه پا برجاست

گر بیفروزی اش  رقص شعله اش در هر کران پیداست

ور نه خاموش است

وخاموشی گناه ماست

 

    "سهراب سپهری"