تن محنت کشـی دیــرم خدایا
دل حسرت کشی دیـرم خدایا


ز شوق مسکـن و داد غریــبی
بســـینه آتشی دیــرم خــدایا


تو دوری از برم دل در برم نیست
هـوای دیگری اندر سـرم نیسـت


بجــان دلبرم کـــز هـر دو عـــالم
تمنــای دگـر جــز دلـبرم نیسـت


مو‌که چون اشتران قانع به‌خارم
جهـازم چوب و خـرواری به بارم


ازاین مـزد قـلیـل و رنـج بسیــار
هنــوز از روی مالک شرمسـارم

 

 

بسر غیر تو سـودائی ندارم

بدل جــز تــو تمنـائـی ندارم


خدادونه که در بازار عشقت
بجز جان هیچ کالائی ندارم


مو کز سوته دلانم چون ننالم
مو کز بی‌حاصلانم چون ننالم


نشتـــه بلبلان با گــل بنـالـند
مو که دور از گلانم چون ننالم


خداوندا! مـو بیـزارم از ایـن دل
شو و روزان در آزارم از این دل


ز بس نالیـدم از نالیـدنم تنـگ
زمو بستان که بیزارم ازاین دل


دلم بی وصل ته شادی مبیناد
به غیر از محـنت آزادی مبیـناد


خـــراب آباد دل بـی مقــدم تو
الهـــی هــرگـز آبادی مبـیــنـاد


نگاریـــنا! دل و جـــانـم ته داری
همــه پـیــدا و پنـــهانم ته داری


نمی‌دانم که این درد از که دارم
همین دانم که درمانـم ته داری


دلی دیـرم خریـدار محبت
کزو گرم است بازار محبت


لباسی بافتم بر قامت دل
ز پـود محنت و تار محبت