ده در شود گشاده اگر بسته شد دری

                                  انگشت ترجمان زبان است لال را

ـ از عزیزان جهان هر به دولت می رسد

                               آشنایی می شود از آشنایان کم مرا

ـ ز زندگی چه به کرکس رسد بجز مردار؟

                                   چه لذت است ز عمر دراز نادان را؟

ـ رزق ما آید به پای میهمان از خوان غیب

                            میزبان ماست هرکس می شود مهان ما

ـ معیار دوستان دغل روز حاجت است

                              قرضی به رسم تجربه از دوستان طلب

ـ در کارخانه‌ای که ندانند قدرکار

                              ازکارهرکه دست کشد کاردان تر است

ـ چون وا نمی کنی گرهی خود گره مشو

                          ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست

ـ آنکه گریان به سر خاک من آمد چون شمع

                             کاش در زندگی از خاک مرا بر‌می داشت

ـ آدمی پیر چو شد حرص جوان می گردد

                                خواب در وقت سحرگاه گران می گردد

ـ عشق اول ناتوانان را به منزل می برد

                            خار وخس را زودتر دریا به ساحل می‌برد

ـ بهوش باش دلی را به سهو نخراشی

                                 به ناخنی که توانی گره گشایی کرد

ـ مستمع صاحب سخن را بر سرکار آورد

                                    غنچة خاموش بلبل را به گفتار آورد