کودکی کوزه‌ای شکست و گریست     

                   که  مرا  پای  خانه رفتن نیست   

        چه    کنم ،   اوستاد   اگر   پرسد        

                 کوزهٔ آب  ازوست، از من نیست

        زین شکسته شدن، دلم  بشکست          

               کار  ایام ،  جز  شکستن  نیست

        چه  کنم  ،  گر  طلب   کند  تاوان          

               خجلت و شرم، کم ز مردن نیست