سنگ قبر

 

در گورستان متروک

زنده ها با گامهای رنگین شده از علف

می آیند تا در روی تپه سنگ مزارها را بخوانند

گورستان هنوز زنده ها را به سوی خود می کشد

اما هرگز دیگر مرده ای را نمی طلبد

این اشعار پی در پی در آنجا به چشم می خورد:

آنهایی که امروز زنده به گورستان می آیند

تا سنگها را بخوانند و باز گردند

فردا مرده خواهند آمد تا بمانند

سنگ مرمرها که اینچنین با یقین از مرگ سخن می گویند

همه وقت در حیرت اند

که چرا دیگر مرده ای از راه نمی رسد

و پرهیز و امتناع مردم از چیست ؟

آسان می توان شوخ طبعی کرد

و به سنگ ها گفت که مردم از مردن بیزارند

و دیگر هرگز نمی میرند

و گمان می کنم که این دروغ را باور می کنند